مرغ بهشتی
ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت؟
ای مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت ؟
خوابم بشد از دیده در این فکر جگر سوز
کآغوش که شد منزل آسایش و خوابت؟
... هر ناله و فریاد که کردم نشنیدی
پیداست نگارا که بلند است جنابت ...
جناب حافظ (ره)
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت 2:41 توسط سید علی انجو
|
