ما معتقدیم عشق سر خواهد زد

هرچند معمولا از شاعرهای متعدد شعر می ذارم

اما این دفعه دلم نیومد این ترانه ی قشنگ رو براتون نگذارم بازهم از استاد عبدالجبار کاکایی:

" تقصیر ما شد "

دو تا فانوس ، دو تادريا

دو تا خورشيد ، دوتا رويا

دو تا قايق زير پلكات

دو تا درياچه ي زيبا

ماهي مديترانه

ماهي تنگ بلور بي ترانه

ديگه كم كم داري چشماتو مي بندي

رو به دوربيناي دنيا نمي خندي

باز كنار حوض نقاشيا مردي

شايدم مداد آبي كم آوردي

اومدي بگي بموني

، اومدي بگي بخندي

دنيا ديدن نداره چشماتو سعي كن كه ببندي

اينجا آتيش بازي مسلسل و توپ و تفنگه

تو رگات زهر گلوله س ، اما خنده هات قشنگه

به عروسكات بگو قصه همين بود

خنده روياي زمين بود

به عروسكات بگو جشن سكوته

ديگه دنيا مث دشت برهوته

اگه گريه بي بهونه ، اگه خنده بي صدا شد

بگو ما دير اومديم ، تقصير ما شد

یه شعر زیبا از استاد عبدالجبار کاکایی

بمون با من، گل تشنه ، ببين دل بستن آسونه

ولي دل كندن ِعاشق مث ِدل كندن از جونه

چراغ گريه روشن كن ، شب دلشوره و رفتن

كنار اين شب زخمي، بمون با من، بمون با من

ببين امشب به ياد تو،فقط از گريه مي بارم

حلالم كن تو مي دوني دل بي طاقتي دارم

تماشا كن صدايي كه به دست باد ها دادي

تماشا كن چراغي كه به تاريكي فرستادي

ميون رفتن و موندن، كنار تو گرفتارم

تن بي سر ، سر بي تن  نگو دست از تو بردارم

اگه بعد از تو مي مونم ،اگه بعد از تو مي پوسم

خدا حافظ، خدا حافظ، تو رُ با گريه مي بوسم

خدا حافظ    خدا حافظ

لینک شاعر: عبدالجبار کاکایی