ما معتقدیم عشق سر خواهد زد

روز مادر که می شود هر سال

               دلم از غصه ی تو می گیرد

قمری نغمه خوان سینه ی من

                از غمی جاودانه می میرد

آخر ای مادر از عزیز دلت

         چه شنیدی که ترک او کردی ؟؟

 تیغ تیز فراق رویت را

       ز  چه رو در دلش فرو کردی ؟؟

 این پرستوی کوچک دل من

               می زند بال و پر به کنج قفس

 از همان شب که ترک ما کردی

                  سخت شد بر کبوتر تو نفس

  آه    قدر تو را    ندانستم

                     قدر  ایام    "" با تو بودن ""ها

کودکی  روزگار خوبی بود

            خواب  خوش :  ""پیش  تو  غنودن""ها

 لای  لای  تو   کنج  خاطره ام

                همچنان  مست  می کند  دل  من

یاد  شبهای  قدر   کودکیم

           می  دمد   روح  تازه   در  گل  من

   قصه  می  گفتی  از نجابت  زن

                     قصه  از  حسن  خلق  با   مردم

قصه ی  غیرت  و شرافت  و عشق

                        که  نگردد به  روزگاران  گم

  قصه می گفتی از همایش ابر

                   قصه می گفتی  از ستاره  ، کویر

قصه ی بت شکن : خلیل ، حسین

                      قصه ی ظهر  داغ   عید   غدیر

 قصه ی شب  که بر سریر فلک

                       حی   رحمان   ستاره  می  کوبد

قصه ی  صبح  پاک  شادیها

                              که غم  اهل خانه   می روبد

  روز آخر  که داشتم  مادر

                       کاش در پی گل غروب نداشت

آسمان  تو کاشکی آن شب

                       قصه  ای از ستاره  کوب  نداشت

شعر از   : سید  علی انجو

من یه  بیست روزی نیستم    از همه  دوستان حلالیت می طلبم

وقتی گریبان عدم ........... با دست خلقت می درید

وقتی زمین ناز تو را ........... در آسمان ها می کشید

وقتی عطش طعم تو را ........... با اشکهایم می چشید

من عاشق چشمت شدم ........... نه عقل بود و نه دلی

چیزی نمیدانم از این ........... دیوانگی و عاقلی

یک آن شب عاشق شدن ........... دنیا یمان یک لحظه بود

آن دم که چشمانت مرا ........... از عمق چشمانم ربود

وقتی که من عاشق شدم ........... شیطان به نامم سجده کرد

آدم زمینی تر شد و ........... عالم به آدم سجده کرد

من بودم و چشمان تو ........... نه آتشی و نه گلی

چیزی نمیدانم از این ........... دیوانگی و عاقلی

                             دکتر افشین  یداللهی

...  یا امیرالمومنین روحی فداک  

           آسمان را دفن کردی زیر خاک؟

آه را در دل نهان کردی چرا؟      

        ماه را در گل نهان کردی چرا؟

این رباعی رو از بین چند رباعی که مرحوم دکتر سید حسن حسینی

 برای امام سروده اند انتخاب کرده ام :

آتشکده ی آتش دردی  ای  مرد

اسطوره ی ایمان ونبردی ای مرد

پهنای زمین عرصه ی نامردان است

تنها تو در این میانه مردی  ای  مرد

دکتر سید حسن حسینی

خوبرویان جفاپیشه وفا نیز کنند

به کسان درد فرستند و دوا نیز کنند

پادشاهان ملاحت چو به نخچیر روند

صید را پای ببندند و رها نیز کنند

نظری کن به من خسته که ارباب کرم

به ضعیفان نظر از بهر خدا نیز کنند

عاشقان را ز بر خویش مران تا بر تو

سر و زر هر دو فشانند و دعا نیز کنند

گر کند میل به خوبان دل من عیب مکن

کاین گناهیست که در شهر شما نیز کنند

بوسه‌ای زان دهن تنگ بده یا بفروش

کاین متاعیست که بخشند و بها نیز کنند

تو ختایی بچه‌ای از تو خطا نیست عجب

کان که از اهل صوابند خطا نیز کنند

گر رود نام من اندر دهنت باکی نیست

پادشاهان به غلط یاد گدا نیز کنند

سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه مرنج

ما که باشیم که اندیشه ما نیز کنند

 سعدی