ما معتقدیم عشق سر خواهد زد

- « آقا ! وجود پاک مرا چند می خری ؟!»

- « به به ! چه چشم ناز و قشنگی !چه دختری !

چرخی بزن ، ببینمت آیا مناسبی ؟

یا نه شبیه کولی دیروز، لاغری !

اسمت چه بود ؟ اهل کجایی ؟ ندیدمت !...»

دختر ، هراس ، دلهره : « ها ؟ چی ؟ بله ! ... پری !

اهل حدود چند خیابان عقب ترم »

- « نزدیک نانوایی سنگک ؟»... - « نه! بربری »

چیزی به مرگ دامن پاکش نمانده بود

زیر نگاه هرزه یک مرد مشتری

-« کمتر حساب کن» ... وَ موبایلش : « الو ! بله !»

- « امشب بیا به خانهء آقای خاوری »

« زن هم مصیبت است ! بله ! چشم ! آمدم !

هی گفت مادرم که چرا زن نمی بری ! »

از خیر او گذشت و فقط گفت :« حیف شد !

امشب برو سراغ خریدار دیگری »

 دختر به فکر نان شبش بود و داد زد :

« حتی مرا به قیمت کمتر نمی خری ؟!»...

شاعر: مهدیه حسینیان رستمی

صد  زخم به هر ناحیه دارد شیراز                                      

املاک پر از آتیه دارد شیراز

بیمار شد و تمام باغاتش سوخت

گویا سرطان ریه دارد شیراز

شاعر : سید علی انجو

یک روز چتر خانگی ات باز می شود

آغوش عاشقانگی ات باز می شود

طولی نمیکشد که به روی نشانه ها

درهای بی نشانگی ات باز می شود

بر کوهسار مرمری شانه های تو

گیسوی رودخانگی ات باز می شود

یک روز می رسد که در این کهکشانه ها

راهی به بی کرانگی ات باز می شود

بر خال های پیرهن مهربان تو

گلهای جاودانگی ات باز می شود

دریای من !مدینه من !ای ترانه !کی

چشم مدیترانگی ات باز می شود؟ 

نمی دانم از کیست شاید. . . از     خانم پروانه نجاتی

آذین  شده هر صفحه ی تقویم به اشک

ساعات  شبانه روز    تقدیم   به   اشک

ای خواب    مکوب  بر  در  پلک بس است

این  منزل  را   اجاره  دادیم  به  اشک

میلاد عرفان پور